Κλασσικό Μπαλέτο

Το μάθημα του κλασικού μπαλέτου στοχεύει στη σταδιακή εξέλιξη του μαθητή σε τρία επίπεδα:

α. της τεχνικής αρτιότητας

β. της αντίληψης

γ. της φαντασίας και δημιουργικότητας

α. Ξεκινώντας από τις βασικές κινήσεις των χεριών-ποδιών σύμφωνα με τη μέθοδο Vaganova οι μικροί μαθητές μαθαίνουν να δουλεύουν στη μπάρα με στόχο την μυική ενδυνάμωση και τη λεπτομερή τεχνική καθαρότητα.

Στο κέντρο της αίθουσας διδάσκονται να συντονίζουν την κίνηση όλων των μελών του σώματος (κεφάλι, κορμός, χέρια, πόδια) και να κρατούν την ισορροπία στον κατακόρυφο άξονα του σώματος, ενώ σταδιακά τελειοποιούν δυσκολότερα τεχνικά στοιχεία (στροφές, άλματα), μαθαίνουν την αίσθηση του πετάγματος (elevation). Αργότερα τα κορίτσια μυούνται στην εκμάθηση των pointes-ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην Τέχνη του Μπαλέτου, ενώ αγόρια-κορίτσια διδάσκονται να χορεύουν σε ζευγάρια (pas de deux) και να κάνουν βήματα δεξιοτεχνίας (virtuosite). Σ αυτό το επίπεδο το μάθημα στοχεύει στην τεχνική αρτιότητα και την καλλιέργεια ενός δυνατού σώματος που κινείται με αρμονία.

β. Σε δεύτερο επίπεδο το μάθημα του μπαλέτου ενδυναμώνει και ακονίζει την αντίληψη του μαθητή, ζητώντας του να αντιμετωπίσει την τεχνική δυσκολία, να παρουσιάσει την ικανότητά του, να εξασκήσει τη μουσικότητά του και να αναπτύξει τη δεξιοτεχνία του.

γ. Σε τρίτο επίπεδο ο μαθητής εξοικειωμένος με τη συνοδεία του πιάνου, αναπτύσσει το μουσικό του κριτήριο, μαθαίνει να προσαρμόζει την κίνηση στη μουσική και καλλιεργεί σε κάθε στάδιο της εκπαίδευσής του τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του.

Χτίζοντας το μάθημα του μπαλέτου προς τα τρία αυτά επίπεδα, ο μαθητής θα μυηθεί στ6ην Τέχνη του Χορού με τον πλέον ολοκληρωμένο τρόπο ως εν δυνάμει καλλιτέχνης, παίρνοντας ως εφόδιοτη γνώση, την ευγένεια και τη χαρά αυτής της Τέχνης για όλη του τη ζωή.